کودکان با نیازهای ویژه و آموزش فراگیر: موانع و چالش ها؛ راهکارها و پیشنهادها |
کد مقاله : 1079-2TSSNCONF |
نویسندگان |
بهرام ملکی * استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران |
چکیده مقاله |
آموزش فراگیر برای کودکان با نیازهای ویژه طی دهههای اخیر در چارچوب مطالبات بینالمللی وارد سیاستهای آموزشی بیشتر کشورها شده است. هدف پژوهش حاضر تلاش برای ارائه تعریفی جامع از مفهوم آموزش فراگیر، بررسی اهمیت آن، شناسایی موانع اصلی پیش روی این نوع آموزش برای کودکان با نیازهای ویژه و ارائه راهکارهایی برای رفع این موانع و بهبود شرایط آموزشی برای این گروه از کودکان بود. روش پژوهش به لحاظ ماهیت و روششناسی، از نوع کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی بود. فرایند گردآوری اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانهای، بررسی اسناد و استفاده از منابع آرشیوی انجام شد. بر اساس نتایج مطالعه، نظامهای تعلیم و تربیت جهانی آموزش فراگیر را بهعنوان یک رویکرد بنیادین مورد توجه قرار دادهاند. ایران نیز در سالهای اخیر گامهایی هرچند محدود در جهت فراهمسازی دسترسی عادلانه این گروه به امکانات آموزشی برداشته است. با این حال، باوجود تصویب قوانین مرتبط با اجرای آموزش تلفیقی-فراگیر برای کودکان و دانشآموزان با نیازهای ویژه، همچنان شکافی قابل توجه میان یافتههای پژوهشی و عملی شدن این قوانین در زندگی روزمره این افراد وجود دارد و تا دستیابی به شرایط مطلوب راه زیادی باقی مانده است. عواملی همچون نبود شرایط فیزیکی مناسب و تجهیزات کافی، کمبود منابع انسانی، عدم تطابق محتوای آموزشی با نیازها، موانع درونسازمانی، ضعف در برنامهریزیها، نبود آگاهی عمومی، شکافهای فرهنگی، نگرشهای منفی و عدم مشارکت والدین از جمله موانعی هستند که این شکاف را تشدید کردهاند. در ادامه راهکارهایی برای بهبود شرایط آموزشی ارائه شد. |
کلیدواژه ها |
آموزش فراگیر، چالشها، راهکارها، کودکان با نیازهای ویژه |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |