آموزش زبان ومهارت‌های ارتباطی دانش آموزان ناشنوا
کد مقاله : 1086-2TSSNCONF
نویسندگان
مریم عباسی *
عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
امروزه آموزش وپرورش فراگیر؛ به عنوان جنبشی بسیار بزرگ مورد توجه قرارگرفته و این امر، باعث اعتلا بخشیدن به کیفیت زندگی توده هایی از دانش آموزان؛ به ویژه ناشنوایان گردیده است وپژوهش حاضر، اساسی ترین مشکل در آموزش کودکان ناشنوا راکمبود یک وسیله ی ارتباطی مناسب برای یادگیری زبان ودریافت آموزش دانسته وتبیین چیستی، چرایی وچگونگی آموزش زبان ومهارت های ارتباطی دانش آموزان ناشنوا، هدف این تحقیق بوده که با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای با رویکردی توصیفی به بررسی موضوع، پرداخته است وطبق یافته های این پژوهش در مورد روش های مختلف برقراری ارتباط در افراد ناشنوا، بیان شده است که آموزش زبان اشاره، یکی از ضروریات آموزشی است؛اما، کافی نمی باشدو نباید به عنوان زبان رایج و مسلط کودک ناشنوا، مطرح گردد و در کنار آموزش های کلاسیک، بایستی آموزش ناشنوایان، در برگیرنده اهداف متعدد دیگری مانند: برقراری ارتباط، افزایش توانایی تفکر انتزاعی، حرفه آموزی واجتماعی کردن آنان نیز باشد؛ وبراساس یافته های آن، این نتیجه حاصل شده است که آموزش زبان اشاره ، به تنهایی روش مطلوبی نیست وبهره گیری از هنر، بازی، فعالیت های ورزشی وساختن برنامه های تلویزیونی وفیلم هایی با تصاویر آموزنده ودر عین حال جذاب برای بالا بردن احساس خودکارآمدی ونیزافزایش اعتماد به نفس وخود پنداره ی کودکان ناشنوا، می تواند مفید واقع شود.
کلیدواژه ها
خودپنداری، دانش آموزان ناشنوا، زبان اشاره، مهارت‌های ارتباطی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر