تأثیر آموزش تحرک و جهت یابی بر کیفیت زندگی دانش آموزان با آسیب بینایی
کد مقاله : 1135-2TSSNCONF
نویسندگان
فریبا جواهری صفا *1، حمید شریفی2، آزاده ذبیحی رستمی2، زهرا ذبیحی رستمی3
1فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش شهرستان قروه - استان کردستان
2فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش شهرستان قروه – استان کردستان
3فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش شهرستان کبودراهنگ – استان همدان
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش تحرک و جهت یابی بر کیفیت زندگی دانش آموزان با آسیب بینایی انجام شد. این پژوهش یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش‏آزمون و پس‏آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش همه دانش‌آموزان پسر مقطع راهنمایی با آسیب بینایی شهر سنندج در سال تحصیلی 1403-1404 بودند که از بین آن‌ها نمونه ای به حجم 36 نفر(18 نفر گروه آزمایش و 18 نفر گروه کنترل) به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جاگماری شدند. به منظور جمع‌ آوری اطلاعات از پرسشنامه کیفیت زندگی نجات و همکاران (1385) قبل و بعد از اجرای آموزش تحرک و جهت یابی استفاده شد. در فاصله بین پیش آزمون و پس آزمون، افراد گروه آزمایش به مدت 8 جلسه، در 4 هفته متوالی (هفته ای دو جلسه ی 2 ساعته) تحت آموزش قرار گرفتند. جهت پاسخ به سوال‌های پژوهش از روش آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج حاکی از این بود که آموزش تحرک و جهت یابی به طور معناداری کیفیت زندگی دانش آموزان با آسیب بینایی را افزایش می‌دهد.
کلیدواژه ها
کلیدواژه‌ها: تحرک و جهت یابی، کیفیت زندگی، آسیب بینایی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر