بررسی اثر بخشی فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر تابآوری مادران دانشآموزان مبتلا به اختلال رشد هوشی |
کد مقاله : 1164-2TSSNCONF |
نویسندگان |
ساجد یعقوب نژاد قاین *1، مرضیه فیضی2 1عضو هیات علمی و استادیار دانشگاه فرهنگیان 2کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای ویژه |
چکیده مقاله |
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر افزایش تابآوری مادران کودکان با اختلال رشد ذهنی بود. اختلالات رشد ذهنی از جمله مشکلاتی هستند که نهتنها بر وضعیت خود کودکان تأثیرگذارند، بلکه والدین بهویژه مادران نیز با چالشهای زیادی در مواجهه با این اختلالات روبرو میشوند. از این رو، توجه به روشهایی که میتواند به افزایش تابآوری و بهبود سلامت روان والدین کمک کند، امری ضروری است. در این راستا، فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بهعنوان یک روش مؤثر برای مدیریت استرس و تقویت تابآوری مادران مطرح شده است. این مطالعه با طرح نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادران کودکان با اختلال رشد ذهنی بود که از میان آنها 30 نفر (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) بهصورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. گروه آزمایش تحت مداخله فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه تابآوری کانر-دیویدسون (2003) بود که برای ارزیابی تابآوری مادران بهکار گرفته شد. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که آموزش ذهنآگاهی تأثیر معناداری بر افزایش تابآوری مادران گروه آزمایش داشته است. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی روشی مؤثر برای تقویت تابآوری مادران دارای فرزندان با اختلال رشد ذهنی است و میتواند بهعنوان یک ابزار کاربردی در مداخلات روانشناختی برای این گروه از والدین استفاده شود. |
کلیدواژه ها |
فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی، تاب آوری، مادران دانشآموزان با اختلال هوشی |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |