اثربخشی آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی بر بار روانی و خودتنظیمی هیجانی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی
کد مقاله : 1178-2TSSNCONF
نویسندگان
پر وین فر ج زاده *1، حمیرا ریئسی2
1-- (نویسنده مسئول) *، استادیار، گروه علوم تر بیتی ، دانشگاه فر هنگیان شهر کرد ، ایران.
2دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران
چکیده مقاله
هدف: بکارگیری درمان‌های روان‌شناختی مناسب نسبت به کاهش این آسیب‌ها روانشناختی مادران اقدام نمود. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی بر کاهش بار روانی و بهبود خودتنظیمی هیجانی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی انجام گرفت.
روش: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه ودوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مادران دارای فرزندان مبتلا به فلج مغزی شهرستان شهرکرد در سه ماهه اول سال 1398 بود. در این پژوهش تعداد 30 مادر دارای فرزند مبتلا به فلج مغزی با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی داوطلبانه انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند (15 مادر در گروه آزمایش و 15 مادر در گروه گواه). گروه آزمایش مداخله آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی را طی دو ماه و نیم در 10 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه بار روانی (زاریت و همکاران، 1980) و پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی (هافمن و کشدان، 2010) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی بر بار روانی و خودتنظیمی هیجانی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی تأثیر معنادار دارد (p<0/001).
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که آموزش خودشفقت‌ورزی با بهره‌گیری از فنونی همانند آموزش خوش‌بینی، تاب‌آوری، امید و خودکارآمدی از طریق تقویت کننده‌های محیطی می‌تواند به عنوان یک درمان کارآمد جهت کاهش بار روانی و بهبود خودتنظیمی هیجانی مادران مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
واژه‌های کلیدی: آموزش سرمایه‌های روان‌شناختی، بار روانی، خودتنظیمی هیجانی، فلج مغزی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی