رابطه بین پایبندی به ورزش و تمرین مکرر با استقلال و بهبود یادگیری دانشآموزان با نیازهای ویژه در مراکز استثنایی |
کد مقاله : 1182-2TSSNCONF |
نویسندگان |
سارا مریدیان * حق التدریس دانشگاه آزاد وعلمی کاربردی |
چکیده مقاله |
کودکان با نیازهای ویژه به دلیل محدودیتهای رشدی با مشکلات سازگاری و یادگیری متعددی مواجه هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین پایبندی به ورزش و تمرین مکرر با استقلال و بهبود یادگیری دانشآموزان با نیازهای ویژه در مراکز استثنایی بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه توانخواهان بالای 15 سال استان لرستان در سال 1403بودند که از میان آنها تعداد 75 نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. شرکتکنندگان بهوسیلهی پرسشنامه تعهد ورزشی (اسکانلن و همکاران، 1993)، مقیاس خودمختاری (شلدون و همکاران، 1993) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی (عبد خدایی، 2008) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد)، و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون) با استفاده از نسخه 26 نرمافزار SPSS انجام گرفت. نتایج حاکی از رابطه مثبت معنادار میان پایبندی به ورزش و مولفههای تعهد ورزشی و فرصت مشارکت با استقلال و مولفههای آگاهی خود و ادراک قدرت انتخاب (01/0>p) و همچنین رابطه مثبت معنادار بین متغیر پایبندی به ورزش و مولفههای تعهد ورزشی و فرصت مشارکت با بهبود یادگیری بود (01/0>p). با توجه به رابطه پایبندی به ورزش با استقلال و بهبود یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه، فعالیتهای ورزشی میتوانند به عنوان مداخلهای حمایتی و توانبخشی برای بهبود مشکلات سلامت جسمی، مشکلات رفتاری و سازگاری به کار گرفته شوند. |
کلیدواژه ها |
پایبندی به ورزش، تمرین مکرر، استقلال، بهبود یادگیری، دانش آموزان با نیازهای ویژه |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |