پیش بینی اضطراب جدایی کودکان بر اساس الگوهای ارتباطی و ذهن آگاهی مادران
کد مقاله : 1237-2TSSNCONF
نویسندگان
خلیل کاکاوندی *1، ابوالفضل رشیدی احمد آبادی2، مهسا امیدنیا3
1دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، ایران
2دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران.
3کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ایران
چکیده مقاله
هدف از انجام پژوهش حاضر پیش‌بینی اضطراب جدایی کودکان بر اساس الگوهای ارتباطی و ذهن آگاهی مادران بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ی مادران دانش‌آموزان دختر پایه اول ابتدایی ناحیه 1 شهر قم در سال 1402 (1275 نفر) بود. نمونه آماری شامل 295 نفر از اعضای جامعه آماری مذکور بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش شامل مقیاس سنجش اضطراب جدایی (نسخه والدین) هان و همکاران (2003)، مقیاس تجدید نظر شده الگوهای ارتباطی خانواده کوئرنر و فیتزپاتریک (2004) و پرسشنامه ذهن‌آگاهی والاچ و همکاران (2006) بودند. داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 27 در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (آزمون ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چندگانه به روش همزمان) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتیجه حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که حدود 2/20 درصد از واریانس اضطراب جدایی توسط الگوهای ارتباطی (گفت و شنود و همنوایی) پیش‌بینی می‌شود. همچنین نتایج نشان داد که حدود 9/13 درصد از واریانس اضطراب جدایی توسط ذهن آگاهی پیش‌بینی می‌شود.
کلیدواژه ها
اضطراب جدایی، الگوهای ارتباطی، ذهن آگاهی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی