شکاف پذیرش تا همکاری: الگویی برای تعامل موثر والدین و مدارس در آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه
کد مقاله : 1328-2TSSNCONF
نویسندگان
زاهد فرجی *1، شکیلا زرین‌صدف2، مریم شمسی3
1مدرس مدعو گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان کردستان
2کارشناسی آموزش کودکان با نیازهای ویژه از دانشگاه فرهنگیان کرستان، معلم مدارس استثنایی
3کارشناسی کوکان با نیازهای ویژه از دانشگاه فرهنگیان کردستان، معلم مدارس استثنایی
چکیده مقاله
تعامل مؤثر میان والدین و مدارس نقش مهمی در یادگیری دانش‌آموزان با نیازهای ویژه دارد، زیرا شرایط خاص این کودکان ارتباط آنان را با محیط آموزشی پیچیده‌تر می‌سازد. این پژوهش کیفی با رویکرد نظریه داده‌بنیاد سیستماتیک اشتراوس و کوربین، به بررسی موانع، عوامل مداخله‌گر، راهبردها و پیامدهای تعامل والدین و مدرسه در شهرستان تکاب پرداخته است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با معلمان و والدین گردآوری شد و نمونه‌گیری هدفمند تا اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها، پدیده مرکزی «والدگری در تردید: از عدم پذیرش تا شکل‌گیری ارتباط مؤثر با مدرسه» را شناسایی کرد. شرایط علی شامل والدگری در حصار انتظار و امتناع است که موجب گسست در ارتباط اولیه والدین و مدرسه می‌شود. شرایط زمینه‌ای مانند اعتماد به معلم، آگاهی والدین و تضعیف نقش معلم در اثر دخالت مداوم والدین، و شرایط مداخله‌گری چون امکانات محدود، تأثیر فرهنگ و نیاز ویژه کودکان، بر این تعاملات اثرگذارند. راهبردهای مؤثر شامل والدین به‌عنوان هم‌یاران آموزشی، هم‌آفرینی فضای مدرسه و هم‌آوایی آموزش با مداخلات تخصصی است. یافته‌ها نشان داد این راهبردها مدرسه را به زیست‌بومی برای رشد دانش‌آموزان تبدیل می‌کند، درحالی‌که نبود تعامل مؤثر، منجر به شکاف ارتباطی میان والدین و مدرسه خواهد شد. پژوهش الگویی مفهومی برای گذار از عدم پذیرش والدین به همکاری مؤثر ارائه می‌دهد که مستلزم حمایت ساختاری، توانمندسازی والدین و تقویت نقش مشارکتی آنان در فرآیند آموزشی است.
کلیدواژه ها
دانش‌آموزان با نیازهای ویژه، تعامل آموزشی، پذیرش والدین، همکاری با مدرسه، نظریه داده‌بنیاد
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی